Die eindeloze bank, ’n verlengde versie van de klassieker sinds de jaren 50. Er zijn mensen die vinden dat die ouderwetse lattenbanken maar eens weg moeten uit de openbare ruimte.
Ik niet. Ik heb het altijd prachtig straatmeubilair gevonden, echt een sieraad en een tijdloos ontwerp. De mogelijkheid om er één doorlopende voor- en achterbank van te maken. De vloeiende lijn en het ‘zachte’ gevoel dat hij oproept. Er duwen nergens harde randen in je vlees. Prettige zithoek. En de verlengmogelijkheden.
In ons nieuwe appartementencomplex in 1996, hadden we een grote gemeenschappelijke tuin en ik zat in de tuincommissie. Wij zouden twee ontwerpen presenteren. In een daarvan had ik deze enkele bank bedacht over de gehele breedte achter in de tuin. Is ‘m helaas niet geworden.
De gietijzeren dragers bepalen de vorm. De ‘lattendeken’ vleit zich daar overheen en voegt zich. Deze lange bank zie ik als een groot gebaar en een antwoord op de langgerekte architectuur van kantoren op het Kraanspoor erachter. Met mooi weer zie ik de mensen die daar werken al lekker lunchen op die bank.