Het plein ligt er verlaten bij. Geen IJmarkt, geen koningsdag, geen festival; geen kip te bekennen. Stil, nat en al donkerend. Ik vind het prachtig zo.
En grijzen. Maar de kale betonnen platen krijgen glans in de regen. Ze geven de boog van zeecontainers, een boog terug. En ineens staat er een cirkel centraal. De platen geven diepte, als spiegeling in water. Ook lichtjes brengen de platen tot leven. En lange palen lijken zo door het beton te steken.
Weet eigenlijk niet waarom ik ineens weer aan die gotische kathedraal in Amiens moet denken. Er was een zacht glanzende tegelvloer in zwart‑wit patronen. Door de lichtreflectie van de hoge ramen en de weerspiegeling van de zuilen, keek je zo de diepte in. De kathedraal leek daardoor nog hoger dan-ie al was.
De cirkel lijkt te drijven. Ik krijg de neiging er doorheen te gaan. Alsof ik daarachter het gouden avondlicht in stap, ik daar een nieuwe wereld vind.