Als ik het NDSM-terrein op fiets zie ik een plek met rode stoelen, strak in het gelid. Maar nergens een podium, geluidsinstallatie of affiches. Gaat er hier straks iets geopend worden?
Zou het een uitnodiging zijn als “Komt dat zien, komt dat zien!” Het zijn plastic, stapelbare ‘Monobloc’ stoelen. Ze zijn rood gespoten. Dat moet iets betekenen. Kan een verwijzing zijn naar theaterpluche. Het spannende gevoel van “Het gaat beginnen”.
Is het publiek hier misschien zelf de voorstelling? Of alleen de suggestie van publiek? Ik voel me al bekeken door die stóelen. En er zit nog niemand. Maar achteraan in de middelste rijen, is de strakke orde toch wat verstoord. Als er íemand gaat zitten, komen er vast meer.
Ik moet er niet aan denken dat ik zelf moet optreden. Zou helemaal dichtklappen. Laat mij maar onderduiken in het publiek en lekker passief genieten van anderen die iets kunnen. Ik kan er een blog over schrijven.
Af en toe, bij een vlaag zon, vlammen de stoelen op. Mooi dat rood.
‘New Dawn’ (2025), kunstenaarskoppel Doyel Joshi & Neil Ghose Balser uit Mumbai.