In de kringloop in Aalten, ligt bij de kinderbedjes een aaibaar kleedje met ‘n zwart-wit patroon op de vloer.
Mijn vriend ziet het nog niet, maar ik zie meteen een ‘gat’ in de vloer. Pas op de foto kun je er echt niet meer omheen. Je kunt het velours wel aanraken, maar het lijkt bijna gevaarlijk om erop te gaan staan. Het patroon houdt je voor de gek. Gevecht tussen weten en zien. Blijft magisch.
Waarom dit hier op een kinderafdeling is geplaatst, weet ik niet. Zouden ouders het op de kinderkamer leggen? Het ene kind zal angstig zijn en dromen in het gat gezogen te worden en te verdwijnen. Een ander zal het spannend vinden en nieuwsgierig worden waar je door het gat uitkomt. Ondergrondse nieuwe werelden fantaseren en daar wonderlijke tekeningen over maken.
Op-art kwam op in de sixties met o.a. Bridget Riley. Grafisch, abstract werk met zwart-wit patronen. Door een uitgekiende vlakverdeling lijkt er beweging in het werk te komen en ervaar je plat als ruimtelijk.
Twijfelde nog of ik het kleedje thuis zou willen hebben, maar daarvoor vond ik het te dwingend. Of stiekem ook wel ’n beetje eng …