Rijen slaapzakken op straat, toegedekt met een mistige deken van verstrooid licht.
Zoeken daklozen geen beschutte plek meer? Of voelen ze zich allemaal samen ook veilig voor restaurant Wagamama? Steeds meer mensen hebben geen dak boven hun hoofd. En het wordt weer winter; dan draait alles om honger en kou te overleven.
Als je de foto goed bekijkt, zie je de slapenden ‘zweven’. Er stonden daar veldbedjes voor hen klaar, dus karton was niet nodig. Via via hoorde ik over de actie Zuidas Sleep Out; mensen mét een huis sliepen één nacht buiten in de ‘Sheltersuit’, een speciale jas-slaapzak voor daklozen. Niet alleen solidáir zijn met ze, maar ook geld inzamelen. Daarvan kunnen in sociale ateliers nieuwe ‘Suits’ gemaakt worden om uit te delen.
Augustus 2021 zag ik in Museum ‘TextilWerk’ in Bocholt, de expositie ‘Use‑less’ met werk van kunststudenten. Daar zag ik voor het eerst de jas‑slaapzak voor daklozen, van mode‑ontwerper Bas Timmer. Later kwam ik op andere exposities weer dat ‘warmtepak’ tegen.
Voor de buitenkant worden gratis restpartijen van water- en winddicht tentdoek gebruikt. En voor de binnenvoering overgebleven slaapzakken van festivals, en dekens. Slaapzakdeel aan de jas ritsen, capuchon met nekwarmer op. En wil je snel weg; het voeteneind kan open. Het hele pak is één rugzak.
Hoe een slim ontwerp in verschillende kleuren en patronen, de wereld over gaat en het leven op straat ‘n beetje lichter maakt.