Ik zit rustig achter mijn computer als ik ineens in de buurt een brullende motor hoor warmdraaien. Er wordt flink op het gaspedaal gepompt. Lijkt wel de start van een Formule 1-race.
Schuin tegenover mij zie ik even later een gloednieuwe sportwagen op de stoep staan, met open dak. Er zitten twee mannen in, met zo’n diepe zit. Op dat moment fietst er een jonge knul voorbij die gevaarlijk lang om blijft kijken. Snap ik, want het blijkt een knalrode Ferrari 296 GTB, van zeker 3 ton. Wanneer zie je die hier nou?
Die intimiderende ‘kijk-mij-eens’ kar, is volkomen misplaatst in deze eenvoudige, van oorsprong ‘rode’ wijk met sociale woningbouw. Geef mij maar de bescheiden Canta die hier in Noord wél thuishoort. ‘Sorry’ voor mijn slakkengang … of dat ik op de stoep sta en je om me heen moet lopen.
Toch zijn ze met elkaar verbonden. Formule 1-coureur van Ferrari, Dick Waaijenberg, wilde al in 1975 de mobiliteit voor gehandicapte mensen verbeteren. Zo kwam uiteindelijk de eerste Canta in productie, in het iconische Ferrari-rood.
Ik ken twee mensen achter die donkerblauwe deur. Wie heeft er hier zulke ‘vriendjes’?