Vanuit m’n keukenraam zie ik op de blauwe auto een flink insect op z’n rug liggen. Doet-ie nou pogingen om zich om te draaien? Er staat wat te gebeuren.
Steeds meer mensen stromen samen in de Nageljongenstraat. Sommigen van de vrouwen zien er schitterend uit in lange jurken, vol patronen met kraaltjes. En prachtige kapsels erbij. Mooi zijn en rillen van de kou of toch maar ‘n jas aan? Ook vrouwen met sluier of hoofddoek.
Ineens hoor ik ze, de mannen met de trommels en de rietblazer met zijn indringende Zurna. Er beginnen vrouwen in een kring te dansen, met hoog de handen vast. Zó aanstekelijk, zó feestelijk. In joggingbroek of niet, ik wil erbij zijn. In de verte zie ik de ‘vlieg’. Die drone legt alles vast vanuit de lucht.
Dan komt heel ingetogen de bruid naar buiten. Traditioneel bloedrood gesluierd en met rode strik om haar middel. De imam smeekt alle zegeningen en geluk af voor het kersverse paar. Ze staan klaar met ontvangende handen.
Er staat een Turkse man naast mij. Blijkt een oom van de bruid. Hij vertelt me dat er straks een feest is voor duizend gasten. Met een rijkelijk lopend buffet. En de hele familie betaalt mee. Dus dalijk lekker met z’n allen er toeterend naartoe.